شيخ حسين انصاريان
193
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
وَ الْفِتْنَةُ اكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ » « 1 » و فتنه [ شرك و بتپرستى ] از كشتار بزرگتر است . د ) هر گناهى كه نزد مردم مؤمن و پايبند به اصول و فروع الهى بزرگ شمرده شود ، به طورى كه اطمينان حاصل گردد كه بزرگ بودن آن گناه منتهى به زمان معصوم است ، مانند نجس نمودن مسجد از روى علم و آگاهى و عمد و به قصد هتك احترام خانهء خدا ، يا پرتاپ كردن و انداختن قرآن مجيد به قصد بى احترامى به كتاب خدا . در هر صورت كبيره بودن گناه به يكى از چهار طريقى كه در « عروةالوثقى » فرموده ثابت مىشود . در غير اين موارد گناه صغيره شمرده مىشود ، ولى آثار اسلامى مىفرمايد : اصرار بر صغيره هم گناه كبيره است . گناه عبارت از زهر كشنده و سمّ قاتلى است كه انسان بيچاره دانسته و ندانسته با دست خود در ظرف حيات خود مىريزد ، يا تيشهاى است كه به وسيلهء آن پى ديوارهاى حيات خراب مىشود تا جايى كه سقف هلاكت بر سر انسان بريزد و براى ابد وجود آدمى را از رحمت حق محروم نمايد ، يا طوفانى است كه به دست خود انسان ايجاد مىشود تا دار و ندار انسان بر باد فنا رود . از آنجا كه در جهان هستى هر عملى داراى عكسالعمل است ، و به هيچ صورت عملى وجود ندارد كه عكس العمل نداشته باشد ، براى گناهان و معاصى كه در حقيقت از اعمال و حركات انسان محسوب مىشود ، آثار و تبعاتى است كه اگر گنهكار موفّق به توبه و انابه نشود ، آن آثار و تبعات بدون شك در دنيا و آخرت گريبان گير او خواهد شد ، و اين حقيقتى است كه قرآن مجيد و روايات به آن اشاره كردهاند و تجربه هم آن را در برابر ديدگان همگان قرار داده است .
--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 217 .